Opinie

Afbeelding: 

Tot je 67e op de steiger. Kan dat wel?

Oudere werknemers zijn een bron aan kennis dat ze graag willen delen met de nieuwe generatie
In de bouw gaat een deel van de werktijd van 55-plussers verloren door ziekte, verminderde arbeidsproductiviteit en arbeidsongeschiktheid. Van de 'afbouwers' werkt maar een deel door tot de pensioengerechtigde leeftijd. Dergelijke stellingen komen vaak naar voren in discussies over hoe verantwoord het is om mensen in fysiek zware beroepen tot hun 67e te laten doorwerken. Het is alleen de vraag of 'lichamelijk zwaar werk' wel de enige factor is als het gaat om voortijdige uitstroom. Ik ben ervan overtuigd dat als we aan de juiste knoppen draaien, senioren - in wat voor baan dan ook – hun werk langer volhouden.

Door prof. dr. Willem van Rhenen, Chief Health Officer en bedrijfsarts bij Arbo Unie:

,,Kijk je goed naar de cijfers, dan zie je nauwelijks verschil in gezondheid en uitstroom tussen oudere medewerkers in fysiek zware en minder zware beroepen. Een ander interessant gegeven is dat juist in de bouw veel mensen doorwerken na de pensioengerechtigde leeftijd. De vraag is dan ook niet óf we van mensen in zware beroepen kunnen verwachten dat ze tot hun 67e doorwerken, maar hóe we kunnen zorgen dat meer werkenden langer gezond aan de slag blijven.

 

Dit artikel lezen...
... en toegang tot alle artikelen en tools op Arbeidsveiligheid?

Dat kan vanaf

€ 66,00

p/jaar

De drie pijlers van goed alcohol-, drugs- en medicijnenbeleid

Een goed ADM-beleid bestaat uit drie pijlers
In de serie over ADM-beleid is dit het derde en voorlopig laatste deel over de praktische mogelijkheden die werkgevers hebben om de risico’s van middelengebruik in hun bedrijf te minimaliseren. Harry Rienmeijer, directeur van Trafieq, bespreekt in dit artikel de kansen die er liggen. Want hoewel praktische controles op grond van de AVG voorlopig bijna nergens zijn toegestaan, kan een bedrijf wel allerlei andere initiatieven ontplooien.

Werkgevers kampen met personeelsschaarste en zijn zuinig op hun personeel. Middelengebruik door dat personeel is een veiligheidsrisico en een economische kostenpost. Niemand die dat met recht en reden betwist, maar de wetgever, de bonden en de maar langzaam veranderende cultuur zijn spelbrekers.

Werkgevers die het nut van ADM-beleid beseffen, weten vaak niet waar ze moeten beginnen. Interne expertise is er meestal niet en ook voor de arbodiensten is het glad ijs. Specialist Rienmeijer vertelt wat een bedrijf kan doen.

Hoe kan een bedrijf de problematiek aanpakken?

“Als je wilt dat medewerkers niet onder invloed op het werk komen, dan moet je ze om te beginnen voorlichten en scholen. Zij moeten weten wat je van ze verlangt en waarom. Wat alcohol, drugs en medicijnen voor effecten en gevolgen hebben. Bespreek het en documenteer het.

Dit artikel lezen...
... en toegang tot alle artikelen en tools op Arbeidsveiligheid?

Dat kan vanaf

€ 66,00

p/jaar

Remmende krachten bij handhaving nuchtere werkvloer

Alcoholcontrole op de werkvloer liggen grotendeels stil door nieuwe AVG
In het vorige artikel schetste directeur Harry Rienmeijer van Trafieq de op het eerste gezicht vrij uitzichtloze status quo op het gebied van alcohol- drugs- en medicijnencontroles. De AVG heeft het licht voor praktische alcohol- en drugscontroles op rood gezet terwijl het probleem om aandacht schreeuwt. Iedereen kijkt naar elkaar en focust op de wettelijke belemmeringen. Volgens Rienmeijer mag het niet zo zijn dat de ontstane afwachtende houding tot ongevallen gaat leiden. Hij hoopt dat er geen rampen nodig zijn om in beweging te komen, maar dan moeten er naar zijn opinie wel partijen óm. Deel twee van de drieluik over alcohol- en drugs op de werkvloer.

Waarom is ADM-beleid in Nederland niet verplicht?

“De hete aardappel wordt hier graag doorgegeven. Iedereen kijkt naar elkaar, maar niemand laat zien wat hij doet en wat hij behoeft. Gelukkig krijgen we wel verontruste signalen van werkgeversorganisatie VNO-NCW, die bij minister Dekker aandringt op wettelijke ruimte voor controles.

Voor werknemersorganisaties zoals de FNV zijn controles nog onbespreekbaar. Beleid vinden ze prima, controles zijn een no-go. Ook de Autoriteit Persoonsgegevens is stellig in het verbod. De Raad van State wacht af wat de eerste rechtszaak gaat opleveren.

Minister Dekker heeft beloofd zich er na de zomer in te verdiepen. Ik hoop dat hij de rampen en ongevallen voor blijft. Iedereen is het erover eens dat we er iets mee moeten en dat het zó niet langer kan, maar de handschoen wordt niet opgepakt.

'Alcohol- en drugsbeleid staat onterecht op een laag pitje'

Alcohol, drugs en medicijnen op de werkvloer kunnen desastreus zijn
Sinds de inwerkingtreding van de nieuwe privacywet AVG zijn veel ondernemingen gestopt met actieve controles op het onder invloed zijn van alcohol, drugs of medicijnen. Er wordt gelukkig nog wel beleid gevoerd, maar het belangrijkste controlemiddel en handhavingsinstrument, de praktische controle van werknemers met ademtests of speekselproeven, is op veel plaatsen gestaakt omdat het onder de huidige wetgeving niet mag. Harry Rienmeijer, directeur van Trafieq, de dienstverlener op het gebied van alcohol-, drugs- en medicijnenbeleid (ADM) in Nederland vindt dat zeer onverstandig. Rienmeijer belicht in een driedelige artikelenreeks de status quo, de noodzaak van ADM-beleid, de praktische mogelijkheden en zijn visie op de toekomst.

Rienmeijer erkent zeker het belang van privacy, maar ziet in zijn dagelijkse werk ook de desastreuze effecten van middelengebruik bij individuele gebruikers en de onherroepelijke gevolgen voor de veiligheid op de werkvloer. Rienmeijer wil een doorbraak, en liefst zonder dat er eerst zware ongevallen of rampen hoeven te gebeuren. In het eerste deel van de serie laat hij zich interviewen over de huidige stand van zaken.

Is ADM-beleid werkelijk noodzakelijk?

“Absoluut. En dat is niet slechts mijn mening, maar een feit dat voortkomt uit een heleboel verschillende onderzoeken in en buiten Nederland. Veel van die onderzoeksgegevens hebben betrekking op alcoholgebruik in het verkeer, maar er is geen reden om aan te nemen dat de situatie in het verkeer sterk afwijkt van die op de werkvloer.

Dit artikel lezen...
... en toegang tot alle artikelen en tools op Arbeidsveiligheid?

Dat kan vanaf

€ 66,00

p/jaar

Veiligheidscultuur: meten is weten?

Hoe hoger op de ladder, hoe hoger het veiligheidsbewustzijn
Bij veiligheidsladders ligt het gevaar op de loer dat organisaties de score belangrijker vinden dan de bijbehorende manier van denken. Dat was nadrukkelijk niet de bedoeling van de methode. De ontwikkelde tool waarschuwde (tevergeefs) expliciet tegen het bepalen van een score. Dat zegt cognitief psycholoog Jop Groeneweg, die mede aan de wieg stond van het instrument. De hoogleraar aan de TU Delft en Universiteit Leiden reageert op onze enquête over veiligheidsladders. Hij geeft in dit opiniestuk zijn visie op het nut en de noodzaak hiervan.

De enquête van arbeidsveiligheid.net geeft een interessante kijk op de waardering van cultuurladders. Eerst even kort de geschiedenis van de ladder: in de jaren 80 gebeurde er een aantal rampen (onder andere Chernobyl en Challenger) waarin de cultuur in de organisatie een rol speelde. Er ontstond behoefte het ‘veiligheidsbewustzijn’, de manier waarop medewerkers in organisaties over veiligheid denken, systematisch in kaart te brengen.

Shell was een van de organisaties die met veiligheidscultuur aan de slag ging. Aan de universiteiten van Leiden en Manchester werd gevraagd een instrument te ontwikkelen dat inzicht zou kunnen verschaffen in de veiligheidscultuur in een organisatie.

Dit artikel lezen...
... en toegang tot alle artikelen en tools op Arbeidsveiligheid?

Dat kan vanaf

€ 66,00

p/jaar

Ontmoediging roken als goede voorbeeld voor beroepskanker

Ontmoeding van roken als voorbeeld
Per jaar sterven 2700 mensen aan arbeidsgerelateerde kanker. Ter vergelijking: in 2016 vielen er 619 dodelijke verkeersslachtoffers en verongelukten 70 mensen op het werk. Waarom hebben we beroepskanker nog niet onder controle? Laten we een voorbeeld nemen aan hoe roken is teruggedrongen in de afgelopen decennia.

Het lastige van kanker door blootstelling aan stoffen zoals (kwarts)stof, dieselmotoremissies, chroom VI, asbest en benzeen is dat er zomaar 10 tot 40 jaar kan zitten tussen oorzaak en gevolg. Het gevaar is er, maar we voelen het niet. Het is een ver van mijn bed show. Iets wat anderen overkomt.

Beroepskanker en het voorbeeld van roken

Maar hoe zit dat dan bij roken? De meeste mensen zijn doordrongen van het feit dat als ze roken, ze ook grote kans hebben om longkanker te krijgen. Oorzaak en gevolg worden gevoeld, ook al liggen ze tientallen jaren uit elkaar.

30 jaar terug was dat anders. Mensen die net als ik 45+ zijn, kunnen zich de verjaardagen van vroeger nog herinneren. De woonkamer zag steevast blauw en de sigaretten werden in mooie glaasjes naast de blokjes kaas en plakken leverworst geserveerd. Iedereen rookte.

'Minder voorzichtigheid geboden t.a.v. leefstijl'

Wees minder voorzichtig over leefstijl werknemer
Werkgevers durven hun werknemers vaak geen verplichtingen op te leggen qua gedrag. In dit opinieartikel een pleidooi om werkgevers aan te sporen verder te gaan dan de wet eist: wees minder voorzichtig t.a.v. slechte leefstijlen.

Werkgevers zijn nog steeds erg voorzichtig voor wat betreft een mogelijke inbreuk in de privacy van de werknemers als er enquêtes gehouden worden over duurzame inzetbaarheid. Vooral wanneer daarin vragen worden opgenomen over de levensstijl waaronder eet- en drinkgewoontes en roken. Vaak wordt gevonden dat de werkgever hier niet naar mag vragen. Maar als later de werkgever wordt geconfronteerd met uitval door ziektes die grotendeels het gevolg zijn van die levensstijl, mag hij wel lange tijd ziektegeld betalen. Dat klopt dan toch niet?

‘Meer inmenging nodig in de privacy van werknemers’

gedrag-veilig-werken
Werkgevers durven hun werknemers vaak geen verplichtingen op te leggen qua gedrag. In dit opinieartikel een pleidooi om werkgevers aan te sporen verder te gaan dan de wet eist.

Veel werkgevers durven hun medewerkers niet echt verplichtingen op te leggen op het gebied van hun gedrag. Vaak conformeren zij zich aan de minimale voorwaarden die de wet stelt.

Waarom zijn werkgevers zo schuchter om werknemers op hun gedrag aan te spreken? Waarom deze behoedzaamheid? Waarom durven veel werkgevers hun medewerkers niet meer dwingend zaken op te leggen?

Abonneren op RSS - Opinie